Zie jij wat er is verdwenen?


Hallo Reader,

In hoeverre mag je een foto nabewerken? Mijn mening tot nu toe: tenzij het om documentaire- of fotojournalistiek gaat, is jouw foto jouw kunstwerkje waarmee je mag doen wat je wilt. Toch klopt dat niet helemaal.

Stel je maakt een foto van je (klein)kinderen in de zandbak. Natuurlijk zal niemand zo'n kiekje serieus ‘documentaire’ noemen, en toch is het dat ergens wel. Als je een vies plastic emmertje met Snoopy erop in de zandbak wegpoetst met een AI-gummetje omdat hij de compositie verpest, dan haal je iets uit de werkelijkheid waarvan je kinderen over twintig jaar zeggen: “Oh, ik dacht dat we die Snoopy-emmer toen al hadden.” Je zet hun geheugen op het verkeerde been.

Fotojournalisten die zo’n aanpassing doen, kunnen na ontdekking meteen hun biezen pakken. Maar je moest eens weten wat ‘gewone’ fotografen die jij ongetwijfeld bewondert, allemaal uit hun beelden halen: auto’s, fietsen, mensen, bomen en wat al niet meer. Een foto is allang niet meer synoniem met de werkelijkheid. Net zomin als een schilderij dat is.

Is dat erg? Ik vind van niet. Het draait allemaal om de intentie waarmee je een foto maakt.

Als fotografie je hobby is, zou je je niet vast moeten pinnen op de werkelijkheid, maar op jouw visie op de werkelijkheid. Dat laatste is een stuk moeilijker, maar ook veel interessanter omdat het dan opeens gaat om jouw unieke manier van kijken in plaats van een ‘feitelijk juiste registratie’. Zo’n visie heb je niet van vandaag op morgen; het is een voortdurende ontwikkeling zonder einde.

Op een gegeven moment ga je foto’s zien in situaties die zo uit de camera totaal niet uit de verf komen. Je voelt de potentie van ‘een goede foto’, maar er is meer voor nodig dan alleen afdrukken. En dat is nu zo mooi aan fotografie: je kunt je gevoel van dat moment naar boven halen door je foto na te bewerken. Net zolang totdat jij zegt: ja, dit zag ik.

Voorbeeldje? Deze foto schoot ik in Utrecht bij het busstation. Ik moest best een tijdje wachten, dus ik had alle tijd om een fietser precies op de goede plek vast te leggen. Toch was dat niet de foto die ik tijdens het maken voor ogen had. De fietser valt bijna weg tegen de trap, terwijl het daar juist om gaat. De betonnen omgeving is bijna lichter dan het licht in de fietsenstalling.

Enfin: dit is de foto die ik wilde hebben.

In de komende workshop in Deventer laat ik tijdens de demo fotobewerking meer voorbeelden zien van foto’s vóor en ná de fotobewerking en welke keuzes ik daarbij heb gemaakt. Maar uiteraard gaat het tijdens de workshop in de eerste plaats om het ontwikkelen van jouw unieke manier van kijken! We hebben nog 5 plaatsen beschikbaar voor deze leuke en leerzame workshop stads- en landschapsfotografie met je smartphone. Ben jij erbij?

Hartelijke groet,
Gerard

PS: kijk nog eens naar de foto helemaal bovenaan. Grote kans dat je niet doorhad dat ik ’m heul stevig onder handen heb genomen. Vergelijk hem maar met de originele foto hieronder. Een experimentje, dat wel. Wat vind jij: kan dit? Of juist niet?

Smartzine

Je hebt een waanzinnige camera in je broekzak, maar zie je dat wel terug in je foto’s? In mijn nieuwsbrief help ik je om de stap te zetten van toevallige voorbijganger naar bewuste fotograaf. Met tips, trucs en praktische inspiratie om wauw-foto’s te maken met de camera die je altijd bij je hebt. Meld je aan voor de Smartzine-nieuwsbrief en maak voortaan foto’s waar je later met plezier én trots op terugkijkt.

Read more from Smartzine
What I See vs. What I take

Hallo Reader, Aan hijgerige hypes heb ik een broertje dood, maar er is één trend die ik stiekem toch wel erg leuk vind. Misschien ken je ’m wel. Hij gaat rond als ‘What I see vs. What I take’. De afbeelding hierboven maakt het meteen duidelijk denk ik. Je staat op een mooie plek, je denkt ‘wauw, wat is dit prachtig’ en maakt een foto. Eenmaal thuis vergaat het net zoals wijn. Op vakantie in Italië smaakte hij hemels, terug in Nederland is het nog net geen lauwe pis. Ik noem het vaak...

Onbewerkt bestaat niet

Hallo Reader, Een bijzondere aankondiging beloofde ik je in de vorige Smartzine-update. Nou, hier komt-ie: ik ben bezig met een boek. Op een fantastisch medium: papier! Als graficus en redacteur heb ik heel wat publicaties van anderen geredigeerd en vormgegeven, maar nog nooit schreef ik zelf een boek. Daar gaat nu verandering in komen. Het boek verschijnt in november. De afbeeldingen hierboven en hieronder zijn alvast een impressie van hoe het eruit komt te zien. Maar de titel staat...

Macrofotografie met je smartphone

Ben je al op vakantie geweest Reader, of zit er nog een sappig reisje in het verschiet? Andere werelden ontdekken is natuurlijk fantastisch, maar onderschat je achtertuin, balkon of buurtpark niet. Als je goed kijkt, zie je ook daar een andere wereld die minstens zo fascinerend is. Precies: de wereld van de plantjes en gekke beestjes waarvan je niet wist dat ze bestonden. Ik schrijf dit omdat ik té vaak de vraag krijg waarom je een macrolens nodig hebt als je telefoon al een macrostand heeft....