De buren denken steeds dat ik iets verloren ben


Ben je al op vakantie geweest Reader, of zit er nog een sappig reisje in het verschiet? Andere werelden ontdekken is natuurlijk fantastisch, maar onderschat je achtertuin, balkon of buurtpark niet. Als je goed kijkt, zie je ook daar een andere wereld die minstens zo fascinerend is. Precies: de wereld van de plantjes en gekke beestjes waarvan je niet wist dat ze bestonden.

Ik schrijf dit omdat ik té vaak de vraag krijg waarom je een macrolens nodig hebt als je telefoon al een macrostand heeft. Die vergroot toch net zo veel? Tot nu legde ik dan uit dat een macrofoto valt of staat met een rustige achtergrond. Een bloem of insect kan nog zo mooi zijn: met een rommelig samenraapsel van takken, bladeren, lucht en wat al niet meer op de achtergrond komt hij niet tot zijn recht.

De macrostand van je telefoon heeft een grote scherptediepte (het deel van de foto dat van voor naar achter scherp is). Dat lijkt een gunstige eigenschap voor macrofotografie, maar het tegendeel is waar. Bij macrofoto's wil je juist dat de achtergrond wazig is, zodat het scherpe bloemetje, blaadje of insect goed uit de verf komt en niet ‘fotografisch vastgeplakt’ zit aan de planten op de achtergrond.

Het is een lastig uit te leggen verhaal, maar sinds kort laat ik gewoon dit plaatje zien en valt het kwartje – BAM! – meteen.

De foto links is gemaakt met de macrostand op de iPhone 17 Pro. Het beeld is mooi scherp, maar de achtergrond maakt de foto ongelooflijk onrustig en rommelig. Zeg nou zelf: dit wil je toch niet?

De middelste foto is gemaakt met de Apexel macro-voorzetlens. Door de wazige achtergrond komen de bloemen mooi los van hun omgeving. Bij de foto rechts heb ik een duurdere macroset gebruikt die de achtergrond nóg onscherper maakt. Daardoor gaat alle aandacht uit naar die prachtige knopjes en bloemetjes.

Techniek is niet alles, maar ik vind het zonde als mensen met macro beginnen en dit punt niet meenemen. Alleen als je een bloem recht van boven fotografeert, kan de macrostand helpen om de hele boel scherp te krijgen. Maar in mijn ogen fotografeer je dan meer als een bioloog die planten registreert, dan als een fotograaf die iets bijzonders ook net zo bijzonder in beeld wil brengen. Het is maar waar je hart naar uitgaat natuurlijk.

Wil je hier meer over weten of zelf aan de slag met macro? Dat kan op drie manieren.

1. De laatste macroworkshop van het seizoen

Op 6 september organiseer ik voor de laatste keer dit jaar de workshop macrofotografie in de Hortus Leiden. Deze workshop heeft inmiddels meer dan 200 mensen enthousiast gemaakt voor macrofotografie, als ze dat al niet waren, en de reacties zijn steevast positief:

"Een absolute aanrader voor wie interesse heeft in (macro)fotografie. Ik ben verrast dat ik met een paar kleine tips en de aangeboden tools al zulke mooie foto's kan maken, tijdens én na de workshop."

Of deze:
​“Materiaal, verhaal, presentatie, opdrachten, locatie en docenten, alles klopte. Onmogelijk om na deze workshop niet enthousiast te zijn over macrofotografie.”

2. De allerlaatste Gouden Macrodozen

Ik dacht dat ik er nog zes had, maar ik heb er toch nog een handvol bijgemaakt. En dan houdt het echt op: deze startpakketten komen niet meer terug, want ze blijken net iets te arbeidsintensief om te maken. De Gouden Macrodoos bevat een macrolens, ringlight, achtergrondkaarten, een sprayflesje voor druppelfoto's en een voucher van 10% korting op die workshop hierboven. Het is een beginnersset: alles wat je nodig hebt om die kleine wereld te ontdekken, zonder meteen te investeren in duurdere lenzen.

3. Een middag fotograferen aan zee en in de duinen

Op 30 augustus ben ik begeleider bij de workshop Zee & Duin van mijn fotomaatje Jeroen Swolfs in zijn woonplaats Zandvoort, met het accent op landschappen, reflecties en wie weet een vleug macro. Het is het praktische vervolg op zijn online iPhone-cursus, maar prima te volgen als je al een tijdje met je iPhone fotografeert. Let op: alleen voor iPhone-gebruikers. Ook hier geef ik een demo fotobewerking. Lijkt een middag zeezicht en duinen je wat? Meld je aan via Photoclass.nl.

Wie weet tot binnenkort! Zo niet, dan ‘spreek’ ik je graag in mijn volgende Smartzine-update, waarin ik een bijzondere aankondiging ga doen.

Hartelijke groet,
Gerard

PS: iets heel anders. Mijn onderzoek naar smartphone-fotografie leverde een verrassende reactie op van Ellen Massaro, een professionele Photo Organizer. Ik vroeg Ellen hoe zij omgaat met ‘volle fotorollen’ en hoe je weer grip krijgt op je digitale archief. Lees hier het hele interview.

Smartzine

Je hebt een waanzinnige camera in je broekzak, maar zie je dat wel terug in je foto’s? In mijn nieuwsbrief help ik je om de stap te zetten van toevallige voorbijganger naar bewuste fotograaf. Met tips, trucs en praktische inspiratie om wauw-foto’s te maken met de camera die je altijd bij je hebt. Meld je aan voor de Smartzine-nieuwsbrief en maak voortaan foto’s waar je later met plezier én trots op terugkijkt.

Read more from Smartzine
What I See vs. What I take

Hallo Reader, Aan hijgerige hypes heb ik een broertje dood, maar er is één trend die ik stiekem toch wel erg leuk vind. Misschien ken je ’m wel. Hij gaat rond als ‘What I see vs. What I take’. De afbeelding hierboven maakt het meteen duidelijk denk ik. Je staat op een mooie plek, je denkt ‘wauw, wat is dit prachtig’ en maakt een foto. Eenmaal thuis vergaat het net zoals wijn. Op vakantie in Italië smaakte hij hemels, terug in Nederland is het nog net geen lauwe pis. Ik noem het vaak...

Onbewerkt bestaat niet

Hallo Reader, Een bijzondere aankondiging beloofde ik je in de vorige Smartzine-update. Nou, hier komt-ie: ik ben bezig met een boek. Op een fantastisch medium: papier! Als graficus en redacteur heb ik heel wat publicaties van anderen geredigeerd en vormgegeven, maar nog nooit schreef ik zelf een boek. Daar gaat nu verandering in komen. Het boek verschijnt in november. De afbeeldingen hierboven en hieronder zijn alvast een impressie van hoe het eruit komt te zien. Maar de titel staat...

Hallo Reader, In hoeverre mag je een foto nabewerken? Mijn mening tot nu toe: tenzij het om documentaire- of fotojournalistiek gaat, is jouw foto jouw kunstwerkje waarmee je mag doen wat je wilt. Toch klopt dat niet helemaal. Stel je maakt een foto van je (klein)kinderen in de zandbak. Natuurlijk zal niemand zo'n kiekje serieus ‘documentaire’ noemen, en toch is het dat ergens wel. Als je een vies plastic emmertje met Snoopy erop in de zandbak wegpoetst met een AI-gummetje omdat hij de...